Zone Europa - Star Details

9. września 2010

TERAZ / ZA CHWILE : 03:35 Siódme pietro | 08:00 Mysz, która ryknela

	Program TV
	Filmy A-Z
	Ludzie Kina A-Z
	Recenzje A-Z
	Pożegnanie z filmem
	Cinemania
	Dziesiątka
	PRL
	KonKurs
	Forum
	O Nas
	Kontakt

Ludzie kina

Al Pacino
	Prawdziwe nazwisko: Alfredo James Pacino Data urodzenia: 25/05/1940 Miejsce urodzenia: Nowy Jork Wzrost: 170 Bliscy: córka Julie Marie (ur. 1989) z Jan Tarrant, bliźniaki Anton i Olivia (ur. 2001) z aktorką Beverly D’Angelo; ekspartnerka Diane Keaton

Portret

Odrzucił rolę kapitana Willarda w Czasie Apokalipsy Francisa Forda Coppoli. Podobno powiedział wówczas, że zrobiłby wszystko dla Coppoli, ale nie poszedłby z nim na wojnę. W 1979 roku Al Pacino miał już na swoim koncie kilka wybitnych ról filmowych, cztery nominacje do Oscara i status jednego z najlepszych aktorów amerykańskich. I mimo różnych chwil w swojej karierze, niezmiennie od 40 lat utrzymuje się na tej pozycji.

Alfredo James Pacino przyszedł na świat w Nowym Jorku 25 kwietnia 1940 roku. Jego rodzina miała włoskie korzenie, dziadkowie przyjechali do Ameryki z sycylijskiego Corleone. Rodzice Ala, Rose i Salvatore, rozwiedli się, kiedy chłopiec miał dwa lata. Ojciec wyjechał do Kalifornii, gdzie pracował jako agent ubezpieczeniowy, a matka zamieszkała z rodzicami w południowym Bronksie. Dla chłopca autorytetem był jego dziadek, James Gerardi. Gdy Al miał 17 lat, rzucił szkołę. To wywołało konflikt z matką. Nastolatek wyprowadził się z domu i zaczął zarabiać na swoje utrzymanie. Imał się różnych dorywczych zajęć, lecz jego marzeniem pozostawało aktorstwo. Grywał w amatorskich przedstawieniach, w końcu zaczął naukę w Herbert Berghof Studio, zaś w 1966 dostał się na kurs do słynnego Actors Studio, gdzie jego mentorem został Lee Strasberg.

Swoją profesjonalną drogę zawodową zaczynał od teatru. Początkowo występował w Bostonie, by po roku wrócić do Nowego Jorku. Swoją pierwszą nagrodę teatralną dostał za rolę w sztuce „The Indian Wants the Bronx”. A za swój broadwayowski debiut „Does a Tiger Wear a Necktie?” otrzymał prestiżową Tony Award. Był rok 1969 i wkrótce o młodego aktora upomniało się kino. Na planie Pacino zadebiutował niewielką rolą w Ja, Natalia Freda Coe. Jednak już drugi film Ala to świetna kreacja w dramacie Narkomani Jerry’ego Schatzberga, którą aktor zwrócił na siebie uwagę zdolnego, niezależnego reżysera i producenta, Francisa Forda Coppoli. To spotkanie zaowocowało jedną z najważniejszych ról w karierze Pacino – Michaela Corleone, syna mafijnego bossa Vita Corleone. Udział w Ojcu chrzestnym przyniósł Pacino uznanie widzów i krytyki oraz pierwszą nominację do nagrody Akademii dla najlepszego aktora w roli drugoplanowej. A dwa lata później, za Ojca chrzestnego II otrzymał nominację dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Jego kariera była w pełnym rozkwicie. Wyrazista osobowość i aktorski nerw sprawiały, że otrzymywał niebanalne role, jak policjanta walczącego z nieuczciwymi kolegami w Serpico Sidneya Lumeta, włóczęgi w Strachu na wróble Schatzberga, gdzie partnerował mu Gene Hackman, czy nieudacznika napadającego na bank, by zdobyć pieniądze na operację zmiany płci dla swego kochanka w znakomitym, opartym na faktach Pieskim popołudniu Lumeta.

Dobra passa Pacino kończy się w latach 80. Aktor pojawił się w kilku filmach, które nie odniosły ani sukcesu artystycznego, ani komercyjnego. Ciekawym przykładem jest spotkanie z Brianem De Palmą (u którego w latach 90. zagrał jeszcze w Życiu Carlita) i rola w gangsterskim dramacie Człowiek z blizną. Film miał kiepskie recenzje w roku premiery, 1983, lecz mimo to zdobył status obrazu kultowego i po latach jest wciąż doceniany przez widzów. Przełom nastąpił w 1992 – nagrodzona Oscarem kreacja w Zapachu kobiety to wielki powrót Pacino na hollywoodzki szczyt. W tym samym roku premierę miał teatralny dramat Jamesa Foleya na podstawie sztuki Davida Mameta Glengarry Glenn Rose, gdzie na planie Pacino towarzyszyły takie tuzy aktorstwa, jak Jack Lemmon, Alan Arkin, Ed Harris, Kevin Spacey czy Jonathan Pryce. W 1995 aktor stworzył niezapomniany duet z Robertem De Niro w pełnej napięcia Gorączce Michaela Manna, rok później – z Johnnym Deppem w kryminale Donnie Brasco, w 1999 wystąpił z Russellem Crowe w opartym na faktach dramacie Informator.

Również ostatnie lata to nieustająca huśtawka dobrych i złych wyborów Ala Pacino. Udział w niezbyt udanych projektach, jak Bezsenność, Rekrut, Gigli czy ostatnio Zawodowcy, równoważą znakomite kreacje aktora, jak choćby w szekspirowskim Kupcu weneckim Michaela Radforda. Zresztą teatralna pasja Pacino i miłość do Szekspira odcisnęły ślad na jego karierze filmowej. Debiut reżyserski aktora miał miejsce w 1996 roku. Sposób na Ryszarda to komediodramat, który opowiada o grupie aktorów zmagających się z wystawieniem „Ryszarda III”. Zaś wśród najbliższych planów Ala znajduje się filmowy Król Lear.

(miś)

Wybrana filmografia

2008 Zawodowcy (Righteous Kill)
2008 Salomaybe?
2007 88 minut (88 Minutes)
2007 Ocean's 13 (Ocean's Thirteen)
2005 Podwójna gra (Two for the Money)
2004 Kupiec Wenecki (The Merchant of Venice)
2003 Rekrut (The Recruit)
2003 Gigli
2002 Ludzie, których znam (People I Know)
2002 Bezsenność (Insomnia)
2002 Simone (S1m0ne)
2000 Chinese Coffee
1999 Informator (The Insider)
1999 Męska gra (Any Given Sunday)
1997 Adwokat diabła (The Devil's Advocate)
1997 Donnie Brasco
1996 Ludzie miasta (City Hall)
1996 Sposób na Szekspira (Looking for Richard)
1995 Gorączka (Heat)
1995 Pamiętny dzień (Two Bits)
1993 Życie Carlita (Carlito's Way)
1992 Zapach kobiety (Scent of a Woman)
1992 Glengarry Glen Ross
1991 Frankie i Johnny (Frankie and Johnny)
1990 The Local Stigmatic
1990 Dick Tracy
1990 Ojciec chrzestny III (Godfather: Part III, The)
1989 Morze miłości (Sea of Love)
1985 Rewolucja (Revolution)
1983 Człowiek z blizną (Scarface)
1982 Autor! Autor! (Author! Author!)
1980 Zadanie specjalne (Cruising)
1979 ...I sprawiedliwość dla wszystkich (...And Justice for All)
1977 Bobby Deerfield
1975 Pieskie popołudnie (Dog Day Afternoon)
1974 Ojciec chrzestny II (The Godfather: Part II)
1973 Strach na wróble (Scarecrow)
1973 Serpico
1972 Ojciec chrzestny (The Godfather)
1971 Narkomani (The Panic in Needle Park)
1969 Ja, Natalia (Me, Natalie)

Najlepsze strony

http://www.alpacino.net/

Tapety

Dziesiątka